เปิดเทอมอีกแล้วครับพี่น้อง เวลาปิดเทอมจะว่าไปก็ไม่ยาวหรือสั้นนัก แต่ใจจริงก็แอบอยากปิดเทอมต่ออ่ะนะ

ยังไงสิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นย่อมดีเสมอเนาะ เชื่อว่าต้องมีสิ่งดี ๆ ให้เราได้เรียนรู้ ประสบพบเจอบ้างไม่มากก็น้อย

หรือถ้าจะมีเรื่องธรรมดา เรื่องไม่ค่อยดีเกิดขึ้น ก็จะขอยอมรับว่ามันเป็นธรรมดาที่ต้องเป็นไป

 

หลังจากสาธยายมาพอสมควรก็ขอพูดถึงเรื่องที่ยกมาอ้างอิงถึงในเอนทรีนี้

ที่มาที่ไปก็เกิดขึ้นจากไปเจอฟอร์เวิร์ดเมล์สองฉบับที่ดูเหมือนจะต่างกันที่รูปแบบการนำเสนอ

แต่ความเหมือนก็คือ แก่นที่พูดถึงชีวิตครอบครัวสองแง่มุม ส่วนจะเป็นแง่ไหนมุมไหน สองแง่สองง่ามรึเปล่า

ขอบอกว่า อยากให้ลองดูกัน บางคนอาจจะเคยผ่านตามาบ้างแล้วก็ข้าม ๆ มันไปก็ได้จ้า

แบบแรกเป็นเรื่องราวที่เขียนได้ยียวนกวนบาทาเหลือประมาณ อ่านไปขำไปแต่ไหงตอนท้ายทำเอาซึ้งได้

แบบหลังเป็นภาพถ่ายครอบครัวที่ไม่ใช่ภาพครอบครัวอย่างที่เรา ๆ ท่าน ๆ คุ้นเคยกัน

 

ขอส่งเสริมสถาบันครอบครัวให้อบอุ่น แข็งแรง รักกันมาก ๆ นะจ้ะทุกคน

รักกันดีกว่าเกลียดกัน แถมทำให้โลกที่ร้อนขึ้นเพราะภาวะเรือนกระจกน่าอยู่ขึ้นอีกแยะเลย

 

 

นังเมียโง่ ตอนจีบกันทีแรกก็จำได้ว่ามันฉลาดมากนี่นา เรียนก็สูง หน้าที่การงานก็ดี ทำไมอยู่กันไปอยู่กันมา

กลับเป็นว่าโง่ลงได้ถึงขนาดนี้ นังเมียเรานี่ยังโชคดีที่มีผัวฉลาด ๆ แบบเราอยู่ข้าง ๆ นะเนี่ยไม่ใช่คุย

 

ตอนเด็ก ๆ สมัยประถม ผมจะได้รับคำชมจากคุณครูประจำชั้นอยู่เสมอ ๆ จะได้รับรางวัลประจำในวิชาคัดไทย เขียนไทย

ผมยังมีความภาคภูมิใจมาจนถึงทุกวันนี้ แม้เวลามันจะล่วงเลยมานานแล้วก็ตาม ผมก็ยังคงเป็นคนเก่งอยู่

อันนี้ผมรู้จากนังเมียผม เพราะผมสังเกตเห็นนังเมียมันจะตบมือดัง ๆ แล้วก็เอ่ยปากชมไม่ขาดปากว่าเก่งอย่างโน้น

เก่งอย่างนี้ เวลาผมซักผ้า ถูบ้าน หุงข้าว ล้างชามได้อย่างยอดเยี่ยมและเสร็จทันในเวลาที่นังเมียผมมันกำหนดไว้

แถมบางครั้งยังมีเวลาเหลือพอที่จะไปล้างส้วมได้เสร็จทันเวลาอีกด้วย

 

ทีแรกผมก็คิดได้เองอยู่แล้วว่าผมเก่งและฉลาดมาก ความจริงนังเมียมันไม่บอกผมก็รู้อยู่แล้ว

ผิดกับนังเมียผมที่นับวันจะโง่ลง ขนาดแอร์ ทีวีที่สมัยนี้เปิดปิดง่าย ๆ มันยังทำไม่เป็น

รีโมตตั้งอยู่ข้างหน้า นังเมียมันยังใช้ไม่เป็น มือซ้ายถือมันฝรั่ง มือขวาแก้วน้ำหวาน

ปากก็บอกว่านี่เปิดทีวีให้ดูหน่อยซิ แอร์ด้วยนะซัก 23 องศา

แน่ะ รีโมตก็อยู่ข้างหน้า ใช้ไม่เป็น มันโง่จริง ๆ ผมเคยสอนให้ใช้หลายครั้งก็ยังทำไม่เป็น

จนผมรู้ว่ามันสมองแต่ละคนไม่เท่ากัน จะให้มาเป็นเลิศแบบผมทุกคนคงเป็นไปไม่ได้

 

เอ่อ แต่นังเมียผมมันก็ยังพอมีความฉลาดอยู่บ้างนะ

อย่างเช่นว่า วันเงินเดือนผมออก นังเมียมันรู้หมดแน่ะ แถมยังจำแม่น

บางเดือนเลื่อนออกเงินเดือนไปวันไหน มันรู้หมดแน่ะ ผมยังแปลกใจ โง่ ๆ แบบนี้รู้ได้ไง

แต่ยังไงนังเมียก็ไม่ฉลาดกว่าผมหรอก มานั่งคอยจำคอยเตือนเงินเดือนทุกเดือนเสียเวลา

ผมเลยเอาเลขที่บัญชีของเมียให้บริษัทโอนเงินเข้าไปเลย

นังเมียยังชมผมไม่ขาดปากมาถึงทุกวันนี้ "ฉลาดมาก ฉลาดมาก"

โธ่ เอ็งไม่ต้องบอก ข้าก็รู้

 

วันก่อนผมก็มีวีรกรรมได้แกล้งนังเมียโง่ของผม สะใจจริง ๆ เรื่องมันมีอยู่ว่า

อาทิตย์ที่แล้วพาเมียโง่ไปซื้อกับข้าวมื้อค่ำ ได้ปลาดุกย่าง สะเดาน้ำปลาหวาน

(ของโปรดผมคือ หนังปลาดุก) เผลอแป๊บเดียว (ผมอาบน้ำอยู่)

นังเมียโง่ของผมแอบลอกหนังปลาดุกกินเสียเกลี้ยง ดูสิดูมันทำ

ด้วยความฉลาดของผม เก็บความแค้นอยู่ในใจ วันต่อมาถึงวันล้างแค้น

นังเมียโง่ของผมไปจ่ายตลาด มันอยากกินมันเทศต้ม ซื้อมา 2 กิโลฯ

ถึงบ้าน พอมันเผลอ ผมลงมือแก้แค้นทันที โดยไม่ให้นังเมียโง่ของผมตั้งตัว

ผมจัดการลอกเปลือกมันต้มกินจนเกลี้ยง เหลือแต่เนื้อให้มัน

เพื่อน ๆ ครับ มันมาเจอถึงกับตะลึงทำท่าน้ำตาคลอ

คงเจ็บใจผมจนพูดไม่ออกเลย 55 ให้มันรู้ซะบ้างนังเมียโง่